پایگاه جامع فیلمنامه کوتاه

           توجه                                    توجه

 آموزش آنلاین فیلمنامه نویسی

به اطلاع علاقه مندان به آموزش فیلمنامه نویسی میرسانیم پایگاه جامع فیلمنامه کوتاه دوره های آموزشی فیلمنامه نویسی به صورت مکاتبه ای و آنلاین را راه اندازی کرده است.

برای این دوره آموزشی دو ترم مقدماتی و پیشرفته طراحی شده است. برخی از سرفصل های هر دو ترم به شرح زیر است:

ترم اول

• مفاهیم فیلمنامه نویسی
• اصول درام
• ویژگی های داستان و طرح (حکایت و پیرنگ)
• ساختارهای فیلمنامه نویسی (شاه پیرنگ - خرده پیرنگ - ضد پیرنگ)
• گزارش نویسی
• خیال پردازی
• ایده پردازی و اصول آن

ترم دوم

• عناصر 13 گانه داستان
• ایده ناظر
• الگوهای فیلمنامه نویسی (3 پرده ای سید فیلد + 12 مرحله ای کریستوفر ووگلر)
• شخصیت پردازی
• فیلمنامه کوتاه
• طرح نویسی فیلم بلند

شیوه آموزش به سبک مکاتبه ای و آنلاین است. متون درسی از طریق ایمیل برای هنرجو ارسال شده و وی باید در زمان مشخص تمارین خود را برای ما ارسال کند. هنرجو در این مدت از مشاوره و پرسش و پاسخ و حل تمرین با ما بهره مند خواهد شد.

امید است هر هنرجو در پایان دو ترم حداقل یک فیلمنامه کوتاه یا یک طرح فیلم بلند، قابل ارائه برای تولید نوشته باشد.

لازم به ذکر است پیش از شروع دوره طی یک مشاوره اینترنتی صلاحیت هنرجو برای شرکت در دوره بررسی خواهد شد.

هزینه ثبت نام برای هر ترم در سال 1398، مبلغ 150 هزار تومان و مدت هر ترم بسته به هر هنرجو حداقل یک ماه می باشد.

هنرجو می تواند هفته اول را به صورت آزمایشی و رایگان در دوره شرکت کرده و در صورت تمایل ، با پرداخت وجه دوره، ثبت نام خود را قطعی کند.

برای ثبت نام و یا پرسش و پاسخ در خصوص دوره با ایمیل mahsuli@yahoo.com  ارتباط برقرار کنید.

مدت زیادی بود که مطلب جدیدی در وبلاگ قرار نگرفته بود. علیرغم پیگیری دوستان و بازدیدهای روزانه شما علاقه مندان به فیلمنامه نویسی تنها و تنها فیلمنامه های کوتاه در سایت قرار می گرفت. همچنین برخی ادعا کرده بودند که از وقتی دوره آموزش آنلاین در این وبلاگ راه اندازی شده دیگه آموزش های عمومی فیلمنامه نویسی هم تعطیل شده و به خاطر دریافت پول از هنرجوها ، پست های آموزشی هم قطع شده است. در پاسخ باید بگم اولا بنده اگر مطلبی رو بلد باشم وظیفه خودم می دونم که اون رو با دوستان خودم در اشتراک بذارم. که ذکات علم، انتشار آن است. این دوره آموزش آنلاین هم که خداروشکر با پیگیری و تلاش چندین هنرجوی فعال و با استعداد به کار خودش ادامه میده از اون جهت شهریه داره که بنده شبانه روز در حال پاسخگویی و مشاوره به عزیزان هستم. وگرنه مطالب آموزشی به صورت مفصل تر در کتاب های تخصصی پیدا میشه اما اینکه کسی ایده، یا نوشته های شما رو مطالعه کنه و نقاط قوت و ضعفش رو تشخیص بده و راه اصلاح اون رو بگه به این راحتی پیدا نمیشه!

اما از این حرفا که بگذریم بر آن شدم که به امید خدا سیر نکات آموزشی رو از سر بگیرم تا بلکه کمک کوچکی به فیلمنامه نویس های تازه کار و علاقه مندان فیلمنامه نویسی کرده باشم.

.

.

هنر درست دیدن

فیلمنامه در واقع ترکیبی از واقعیتها و تخیلات نویسنده است. هر فیلمنامه ای که نویسنده ای می نویسد بدون شک حتی اگر تخیلی درش بکار نرفته باشد نمی تواتد از واقعیت سرچشمه گرفته نشده باشد. در واقع رخدادهای پیرامون ماست که جرقه داستان را می زند. حتی نویسنده ها بسیار تلاش می کنند تا حد ممکن روابط افراد و نحوه مکالمه آنها با یکدیگر واقعی جلوه کند. بسیاری از فیلم های معروف را می شناسم که یک صحنه یا چند صحنه آن که توسط نویسنده مشاهده شده است ، جرقه کل داستان را زده است.

اما چطور باید از واقعیت برای فیلمنامه نویسی الهام گرفت؟ پاسخ ساده است: با درست دیدن.

نویسنده، به خصوص فیلمنامه نویس(چون او چیزی می نویسد که قرار است به تصویر کشیده شود) باید به اطراف خود با نگاهی خریدارانه نگاه کند. او باید از کوچک ترین اتفاقات پیرامونش هم نگذرد. کم کم و با تمرین زیاد است که متوجه می شود چه چیزی مناسب فیلمنامه است و چه چیزی نه. 

یک فیلمنامه نویس نمی تواند بی تفاوت و مانند سایر مردم ببیند. او دنبال این است که از هرچه می بیند داستانی خلق کند. بعد تر حتی او در ذهنش اتفاقات را روایت هم می کند. این روایت نویسنده که از ابتدایی ترین تمرین های فیلمنامه نویسی است را گزارش نویسی می گویند. یک فیلمنامه نویس همیشه و در همه جا در ذهن خود در حال گزارش نویسی است. او کوچکترین اتفاقات مثل شیرین کردن استکان چای صبحانه یا کلید انداختن در قفل و باز کردن درب منزل را چنان با جزئیات و دقیق می بیند که می تواند در باره هر کدام نصف صفحه مطلب بنویسد. 

اگر واقعا به دنبال این هستید که یک فیلمنامه نویس موفق شوید از همین الآن شروع کنید و با دقت به همه چیز نگاه کنید. سعی کنید جزئیات رو از دست ندهید. چند هفته قبل در یک روز گرم تابستانی بود که در حال رانندگی در میدانی شلوغ در تهران با سرعت از کنار مردی رد شدم. در ابتدا چون در حال رانندگی بودم به مرد دقت نکردم اما چشمانم ناخودآگاه متوجه تفاوتی شده بود که به من هشدار میداد. هر چند از آنجا دور شده بودم اما در ذهن خودم ظاهر مرد را مرور کردم. مرد میانسالی با موهای جوگندمی که بی هدف در بین ماشین ها راه می رفت. نکته جالب این بود که مرد در آن هوای گرم کاپشن ضخیمی پوشیده بود. سریع این سوال به ذهنم رسید که چرا؟ خب دلایل مختلفی می توانست داشته باشد اما من به خودم چواب دادم چون او از درون احساس سرما می کند. کمی تخیل کردم و گفتم باید اتفاق وحشتناکی برای او افتاده باشد که او را در آن زمان سر زمستانی ثابت نگه داشته باشد. اتفاقی که در سرمای سختی برایش پیش آمده و او را دیوانه کرده است. باز تخیل کردم و به خود گفتم در آن سرمای سخت در خارج از شهر چه اتفاقی برای او افتاده است؟ شاید مجبور شده برای ساعتی کودک شیرخوارش را برای اینکه طعمه گرگها نشود به شاخه ای آویزان کند ولی وقتی برگشته اثری از کودکش پیدا نکرده. او آن روز و روز بعد و روزهای بعد را در کوهستان به دنبال کودکش گشته است تا دیوانه شده است. او سالهاست که فکر می کند در آن کوهستان به دنبال فرزندش می گردد. اما سوال های دیگری پیدا می شود: چرا مجبور شده کودکش را رها کند؟ از چیزی فرار می کرده؟ اگر بعد از گذشت این سالها فرزندش زنده باشد چه؟

همانطور که می بینید وقتی ایده ای مطرح می شود سیل سوالها جاری می شود. و پاسخ به این سوالهاست که داستان را شکل می دهد. در آن میدان شلوغ مطمئنم حتی عابرین پیاده هم به آن مرد دقت نمی کردند. چه رسد به راننده ها. مثالهای زیادی از همین موارد می توانم برایتان بزنم که یک فیلمنامه چطور از یک پلان واقعی رشد کرده است.

قدم اول در باورپذیری داستان و شخصیت هم همین است که نویسنده آن را هم آوا با دنیای حقیقی پیرامون نگاشته باشد. و برای این مهم باید ابتدا به دنیای اطرافش خوب نگاه کند. باید درست ببیند.

پیرامون دوره آنلاین آموزش فیلمنامه نویسی

با تشکر از توجه شما به این دوره آموزشی و با توجه به استقبال خوب شما عزیزان، و به دلیل اینکه دوره به شکل خصوصی بوده و برای هر نفر مشاوره و پرسش و پاسخ مستقل انجام می گیرد، موقتا تا نیمه خرداد ماه سال جاری از پذیرش هنرجو معذوریم.

امید است با اتمام اولین ترم از ورودی اول این دوره آموزشی، بتوانیم علاقه مندان جدید را نیز پذیرا باشیم. دوستانی که مایل به ثبت نام هستند میتوانند از طریق ایمیل مشخصات خود را ارسال کرده تا در لیست انتظار قرار گیرند. انشالله با تغییر برخی سازوکارها بتوانیم پاسخگوی همه علاقه مندان به شرکت در دوره آموزش آنلاین فیلمنامه نویسی باشیم.

با تشکر ، موفق باشید

به نظر من مهم ترین چیز توی این فیلمنامه این هست که اولین فیلمنامه از آقای آوینی هست.  با ارزشترین قسمت فیلمنامه نویسی همین است که اصلا شروع کنی به فیلمنامه نویسی. اولین نوشته های هر کس بعدا از دید خود شخص پر از ایراد و اشکال می شود اما قطعا اگر همان اولین نوشته ها نبود دیگر هیچ فیلمنامه نویس و یا حتی نویسنده ای روی زمین نبود. شروع و جرئت این کا در قدم اول و پشتکار  و نترسیدن از نوشتن در قدم دوم رمز موفقیت برای بهتر و بهتر نوشتن است. بنابراین قبل از شروع هر توضیحی به آقا محمد ورود به عرصه فیلمنامه نویسی رو تبریک می گم و امیدوارم از فیلمنامه نویس های بزرگ ایران بشن. 

اما من در مورد اولین نوشته نمی خوام خیلی مته به خشخاش بذارم. فقط اینکه فیلمنامه ای که نوشتید نیاز به باز نویسی داره. چون یک مقدار شلوغ و درهم هست و باید در باز نویسی منظور نویسنده دقیق تر و شفاف تر باشه. احتمالا این چیزی رو که می گم بقیه خواننده ها بعد از اینکه دفعه اول فیلمنامه رو خواندند متوجه می شوند. یعنی نباید نیاز باشه که خود نویسنده هم نشسته باشه تا خواننده با سوال از او متوجه فیلمنامه بشه. بایدخود فیلمنامه شفافیت کافی رو داشته باشه.

توضیح دوم اینکه آنچه مرسوم است اول محیط رو مشخص می کنند بعد زمان رو. یعنی می گویند : داخلی.ماشین.شب نه اینکه شب.داخلی.ماشین

به  طور اساسی تر فیلمنامه یک شخصیت می یخواهد و یک سوال یا یک چالش. بنابراین اگر قهرمان تو ساعت مچی هست باید چالش او را دقیق تر توضیح دهی. آیا اصلا صاحب او مشخص است. یا اینکه فقط این ساعت از این دست به آن دست می شود. باید خودت رو از دید تماشاگر فیلمت قرار بدی و بگی خب به من چه! که چی! ساعت چی شد؟ اولش چی بود و کجا و آخرش چی؟ صاحب داشت یا نه و از این سوال ها.

ولی در کل دید تصویری ات برای شروع خوب بود. سعی کن یک فیلمنامه با دیالوگ هم بنویسی . هرچند ضرورت نداره ولی حتما یک فیلمنامه کوتاه دیگه هم بنویس. از همین حالا شروع کن. پیشنهاد می کنم فیلمنامه های دیگه ای هم که توی این پایگاه هست رو مطالعه کنی.

یا علی

اما امروز نوشته ای دیدم از آقای امید فرشی در مورد فیلم کوتاه. بعضی قسمت های آنرا پسندیدم و خواستم آن را با شما هم در میان بگذارم:

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

چند نکته کوتاه

# بهترین قسمت در مورد فیلم کوتاه این است که هر چیزی می تواند باشد. بعد از بودجه یا محدودیت های فیلم برداری بزرگترین محدودیتی که به وجود می آید ذهن خود ماست. سعی کنید ذهن خود را آزاد بگذارید تا براحتی از یک موضوع به موضوعی دیگر بپرد و یا با بیان های مختلف برای موضوع شما جستجو کند.

# بهترین فیلم های کوتاه اغلب لحظاتی هستند که بطور عادی اتفاق می افتد اما دارای داستانی درون خود هستند. مانند کشمکشی که باید حل شود و یا محدودیت زمانی که برای کاری وجود دارد یا مسئله ای وجود دارد که شخصیتی باید انتخاب کند. در واقع فیلم کوتاه بهانه ای برای شکستن قوانین نیست  بلک فرصتی است تا در حد ممکن به مرزهای قوانین سینماتیک برای داستان گویی فشار بیاورد.

# موضوع را ساده و کوتاه بگیرید. دادن اطلاعات بیش از حد در کمتر از 10 دقیقه بینندگان شما را بیشتر مضطرب می کند تا اینکه آنها را سرگرم کند.

# مراقب کلیشه ها باشید زیرا بسیاری از آنها در فیلم کوتاه وجود دارند. مانند: استخدام قاتل ، دزدی مسلحانه از پستخانه، آدم های که می بینند خودشان می میرند یا مرده اند ، کودکانی که نماد معصومیت هستند ، روابط غیر مشروع یا تجاوزی، فیلم های در مورد نوشتن یا فیلمسازی ، تعریف جوک ها و یا غرق در خود شدن.

# چیزی بنویسید که آنرا می دانید و احساس می کنید تا اینکه موضوع دست دومی باشد که از فیلم دیگری دیده اید. بیانی استفاده کنید که تازه و منحصر بفرد و غیر منتظره باشد. چنین فرصتی را خیلی در کار نویسندگی خود بدست نخواهید آورد.

نکاتی که باید مراقب آن باشید

# ایده هایی که بیش از حد مفهومی هستند

# کمبود بیان داستانی

# کمبود پرداخت شخصیت ها

# حرکت و تکرار بی هدف

# دیالوگ تشریحی

با عرض تسلیت به مناسبت ایام سوگواری سید الشهدا.

امروز می خواهیم به یکی از تکنیک های فیلمنامه نویسی بپردازیم که خیلی هم کاربرد داره.

فیلمی را تصور کنید که اینطور شروع می شود :

" فید این . داخلی.اتاق خواب. صدای صحبت نا مفهومی از طبقه پایین از آشپزخانه می آید. دوربین نمای بسته ای از یک قاب عکس با عکسی قدیمی از یک دختر بچه گرفته است. دوربین حرکت می کند و عکس دیگری از همان دختر را در سنین نوجوانی نشان می دهد در کنار پدر و مادرش. عکس بعد عکس  پدر به تنهایی با یک روبان مشکی است. عکس بعدی مربوط به فارغ التحصیلی دختر جوان است. صدای جر و بحث از آشپزخانه مدام بلندتر می شود. عکس بعدی دختر جوان در کنار مرد جوانی در حال پارو زدن در یک قایق تفریحی است. در عکس بعدی مراسم عروسی دو جوان را در لباس عروسی می بینیم. صدای دعوا از پایین به اوج میرسد. دوربین مستقیم پایین می رود و گویی از کف اتاق عبور کرده و به طبقه پایین میرود. صدای دعوا واضح تر می شود. ناگهان صدای پرت شدن چیزی و شکستن شیشه بلند می شود. "

همانطور که ملاحظه کردید در مدت کوتاهی از ابتدای فیلم اطلاعات زیادی به تماشاگر نشان داده می شود.  که اگر می خواست به روش های دیگر به نمایش در آید مدت خیلی زیادی را اشغال می کرد. ما متوجه می شویم داستان درباره دختری است که پدرش را در نوجوانی از دست داده و بعد از فارغ التحصیلی با پسری آشنا شده و ازدواج کرده و گویا الآن روابط چندان خوبی با هم ندارند و این دعوا مربوط به آندوست. البته این تکنیک خیلی فراگیر است و حتما این مثال قاب عکس ها رو در فیلمهای مختلف دیده اید. اما به همین قاب عکس محدود نمی شود. شما میتوانید با استفاده از یک یا چند نما اطلاعات مقدماتی یا هر جای دیگر فیلم را به تماشاگر بدهید. این کار باعث صرفه جویی بسیاری در زمان فیلم میشود و آنرا از خسته کنندگی مفرط دور می کند. این تکنیک به خصوص در فیلم کوتاه کاربرد زیادی دارد. چرا که شما زمان زیادی در اختیار ندارید. همانطور که دقت کردید می توانید استفاده از این تکنیک را در فیلمنامه کوتاه " اینجا آسمان ابری است " که در سایت قرار داده شده است ببینید.

اما ابتکار، حرف اول را می زند. امروزه دیگر مثال قاب عکس خیلی تکراری شده است. شما باید  فکر کنید و از نمونه های ناب تری بهره بگیرید. سعی کنید صحنه ابتدایی یک فیلمنامه را بنویسید. مثل همین مثال بالا. اما نه به شکل قاب عکس. آنرا برای ما هم بفرستید تا با هم درباره آن صحبت کنیم. در آموزش بعدی خودم هم یک صحنه ابتدایی از فیلمنامه را می نویسم. دوستانی هم که تمایل دارند با نام و نام خانوادگی یک پاراگراف چند خطی آغازین فیلم را برای ما بنویسند تا در قسمت بعدی در سایت قرار بگیرد.

حتما شما هم از اون جوون هایی هستید که عاشق فیلم و سینماند.

اونقدر با بعضی از شاهکارهای سینمایی حال می کنند که خودشون رو توی اون فضا می بینند. حتما شما هم ایده هایی گم شده در اعماق ذهنتون دارید که می دونید می تونید یه فیلمنامه بنویسید. نه یه فیلمنامه معمولی. بلکه از اون دست فیلمنامه هایی که اگه فیلم بشه کلی آدم خودشون رو تو فضای داستان شما ببینند و شب ها با فکر شخصیت های شما بخوابن.

اگه از من بپرسید می گم مطمئن هستم که شما درست فکر می کنید. نه اینکه بخوام جو روحی و تبلیغاتی بدم نه. ولی همین که این جرقه رو تو وجود خودت احساس می کنی باید مطمئن باشی که این قدرت رو داری. حالا بعضی ها راحت تر و زود تر کشفش می کنند. بعضی ها سخت تر و دیر تر. اما این به خودتون بستگی داره. اگه واقعا می خواهید فیلمنامه بنویسید شروع کنید. هرچه بیشتر تمرین کنید... دقت کنید ...و اصلاح کنید زودتر متوجه می شوید که شما حقیقتا یک فیلمنامه نویس بوده اید. اونوقت متوجه می شید که زندگی تون به کلی عوض شده. حتی فکر کردنتون. فیلمنامه ای فکر می کنید. فیلمنامه ای حرف می زنید. وقتی چایی می ریزید فیلمنامه ای چایی می ریزید. وقتی موبایلتون رو به شارژ می زنید فیلمنامه ای این کار رو می کنید.

شاید بپرسید یعنی چی دیوونه شدی؟؟ نه. راستش نه. من اتفاقا باطری موبایلم داغون شده. تقریبا باید هر شب بزنمش تو شارژ. دیشب خیلی هم خسته دیوونه خواب بودم. رفتم قشنگ زیر پتو داشت چشام گرم می شد که یادم افتاد باید موبایلمو بزنم تو شارژ و گرنه فردا تا ظهر نشده باطری خالی می کنه. خلاصه با صد تا فحش و بد و  بیراه پا شدم چراغ رو روشن کردم خواستم موبایلمو بزنم تو شارژ. عین هر شب. اما همین که این فینگوله بغله موبایل رو باز کردم که سیمه آداپتور رو بکنم توش ... دیدم یه چیزی مثله کاغذ از کوشه سوراخ شارژش زده بییرون. یه کاغذ کوچیک بود که فقط گوشش بیرون زده بود. هر چی با ناخن زور زدم بیرون نیومد. در پشت باطری رو باز کردم. خلاصه با یه موچین و کلی خط و خوش رو موبایلم جند میلی متر اومد بیرون . با دست گرقتم کشیدمش. سفت بود جوری که داشت کاغذ پاره می شد. خلاصه اومد بیرون. یه کاغذ بود به طول و عرض تقریبی انگشت کوچیک. باورتون نمیشه اما روش آدرسه یه ای میل بود با یه پسوردبود. دیگه اصلا نفهمیدم چه جوری کامپیوتر رو روشن کردم و رفتم تو یاهو. آی دی رو زدم با پسورد. حدقه چشم باز شده بود خفن. یهو گفت پسورد اشتباهه. به خودم گفتم سر کاریه بابا فیلم دیدی جو گیر شدی. می خواستم کامپیوتر رو خاموش کنم که دیدم بعضی از حروف پسوردش کوچیک بزرگ داره. پسورد رو زدم. رفتم توش. باورتون نمیشه. رفت.  واقعا رفت. یه دونه این باکس داشت. رفتم توش. نوشته بود به انگلیسی: " سلام. بالاخره خوش اومدید ... هر چند دیر."

آقا دیدید. داشتم گرم می شدم. اصلا زندگی آدم عوض میشه. خلاصه میگم فقط باید یه کار کنید. اونوقت تمومه. فقط یه کار. اونم اینه که فیلمنامه بنویسید. مهم نیست بقیه چی میگن.فیلمنامه تون قویه یا ضعیف. اگه واقعا دوست دارید. .. پس بنویسید.... دقت کنید و اصلاح کنید. کافیه فقط بنویسید. خود به خود پوست می اندازید و نوشته هاتون قوی تر میشه. وقتی یه فیلم قوی می بینید و بعد دوباره فیلمنامه تون رو باز نویسی می کنید می بینید که چقدر بهتر شده اید. از این جهت خوبه که با فیلمنامه کوتاه شروع کرده باشید. چون مختصر تره و در مرحله تقویت فیلمنامه نویس راحت تره و کمتر وقت می گیره. پس بسم الله... شروع کن و بنویس. فکر کن و بنویس... فقط بنویس حتی اگه فکر نکرده ای...!

تو یک فیلمنامه نویس هستی ... باور کن!

۱- توضیح صحنه 

۲- دیالوگ

ابتدا در مورد هر کدام توضیح مختصری می دم تا برسیم به تکنیک ها.

صحنه: محیط و فضایی که ماجرای فیلم در آن روی می دهد را صحنه می گویند. فیلمنامه نویس ابتدا فضا و صحنه را ترسیم میکند. نوع خلاصه آن به این صورت است : داخلی / بانک / شب .

داخلی و خارجی برای مکان هایی است که هم داخل فضای بسته را داشته باشد و هم فضای بیرون را. به طور مثال داخلی / صحرا صحیح نیست.به هر صورت ابتدا مکان و بعد زمان نوشته می شود.زمان هم معمولا به صورت شب یا روز نوشته می شود مگر اینکه زمان خاص تری مد نظر باشد. مثلا غروب یا نیمه شب یا گرگ و میش.

بعد از این توضیح مختصر ۳ کلمه ای درباره مکان و زمان نویسنده توصیف دقیق تری از آنچه می خواهد در فیلم به تصویر درآید ارائه می دهد. به این نمونه توجه کنید:

داخلی / بانک / شب

فضای بانک کاملا تاریک و ساکت است. گاهی صدای ماشینی که در خیابان حرکت می کند به گوش می رسد. ناگهان سکوت بانک با صدایی شکسته می شود. قاب عکس بزرگی از روی دیوار می افتد. و بعد سکوتی مرگبار برای مدتی برقرار می شود. سپس تکه های گچ دیوار به آرمی می ریزد. ما به آرامی به دیوار نزدیک می شویم. دیوار در حال سوراخ شدن است. و این سوراخ مرتب در حال بزرگتر شدن.

این یک نمونه مختصر از توضیحات صحنه بود.

دیالوگ: دیالوگ در واقه به مکالمه بین دو نفر اطلاق می شود. و این که ما در اینجا دیالوگ را مطرح کردیم در واقع منظور هر نو کلامی است که در صدای فیلم پخش می شود. وگرنه ممکن است این کلام مونولوگ یا همان صدای صحبت یک شخص تنها باشد. ولی به علت کثرت استعمال لفظ دیالوگ برای هر نوع کلامی در فیلمنامه به کار می رود. بگذارید به مثال بانک برگردیم. به این نمونه از دیالوگ دقت کنید:

داخلی / تونل / شب

دزد ۱ : (نجوا گونه) صدای چی بود؟

دزد ۲: من چه می دونم!

دزد ۱: نکنه کسی تو بانکه؟

دزد ۲: ساعت ۲ شب؟!

دزد ۱: پس چی بود؟ شاید چیزی افتاده؟

دزد ۲: نکنه تابلوی رو دیوار بوده. احمق بهت نگفتم حواست باشد به تابلو  نخوریم؟

دزد ۱: بابا من چه گناهی کردم. من که متر کردم. تو تونل رو کج کندی.

....

هر کدام از این دو ( صحنه و دیالوگ) تکنیک های به خصوصی دارند که در آموزش های بعدی به نکات بیشتری درباره هر کدام می پردازیم.

اول اینکه بر خلاف آنچه تصور می شود فیلمنامه نویسی کوتاه لزوما مقدمه ای برای ورود به فیلمنامه نویسی بلند نیست. بلکه اگر شما به عنوان نویسنده فیلمنامه بلند ۹۰ تا ۱۲۰ دقیقه فرصت دارید تا حرفتان را در فیلمنامه تان بزنید  در فیلمنامه کوتاه به طور متوسط ۱۰ تا ۲۰ دقیقه فرصت دارید.

 لذا ماجرای شما باید به گونه ای باشد که در این مدت بتوان آنرا به خوبی بیان کرد و داستان به خوبی پرداخت شود. شما باید حرف اصلی را بزنید. در فیلمنامه کوتاه اگر هم داستان موازی داشته باشید نمی توانید خیلی به آن بپرازید. باید محتوای شما آن چنان مفهوم و واضح باشد که بعد از اتمام فیلمنامه اثر آن بر چهره خواننده مشهود باشد. و گرنه مطمئن باشید وقتی هم که ساخته بشود تماشاگر تحت تاثیر قرار نخواهد گرفت.

اما مزیت فیلمنامه کوتاه بر فیلمنامه بلند این است که شما مجبور نیستید تمام فیلمنامه تان را جوری بنویسید که خسته کننده نشود. اما در فیلمنامه بلند شما باید لابلای داستان ماجراهایی را قرار دهید که تماشاگر فیلم خسته نشود. در فیلمنامه کوتاه شما مجبور نیستید پیرنگ داستان را مدام در سیر صعودی و نزولی به بازی بگیرید. کافی است که شروع و میانه خوب و پایان قوی ای داشته باشید تا تماشاگر از فیلم شما لذت ببرد. اما در فیلمنامه بلند شما فقط به اندازه شروع فیلم میتوانید حرف اصلی را کنار بگذارید. باید میانه ای قوی و پر جاذبه بسازید و گرنه فیلم شما برای سالمندان هم کسل کننده می شود و حوصله همه را سر خواهد برد.

شاید به همین دلیل است که فیلمنامه نویسان آماتور ابتدا به سراغ فیلمنامه کوتاه می روند. زیرا آنها سعی می کنند نشان دهند که صحنه پرداز خوب و دیالوگ نویس ماهری هستند. اما اگر یک تازه کار بخواهد با فیلمنامه بلند شروع کند شاید در پیچ و خم ۱۰۰ صفحه ای نوشته هایش گم شود و نه بتواند داستان در ذهنش را ارائه کند و نه از پس صحنه ها و دیالوگ ها به خوبی بر بیاید.

با این وجود بود که این پایگاه تصمیم گرفت منبع خوبی برای پرورش فیلمنامه نویسان ایرانی باشد. ما با فیلمنامه کوتاه شروع کرده ایم تا جوانان ما در فیلمنامه نویسی قدرتمند تر و زبر دست تر شوند تا اعتلای فیلم های ایرانی را به دست همین جوانان فیلمنامه نویس شاهد باشیم.

 فیلمنامه نویسی کوتاه آموزش فیلمنامه نویسی کوتاه آموزش فیلمنامه نویسی کوتاه آموزش فیلمنامه نویسی کوتاه آموزش فیلمنامه نویسی کوتاه آموزش فیلمنامه نویسی کوتاه آموزش فیلمنامه نویسی کوتاه آموزش فیلمنامه نویسی کوتاه آموزش فیلمنامه نویسی کوتاهمراه ما باشید با آموزش های فیلمنامه نویسی. اگر شروع کردید و فیلمنامه ای نوشتید آنرا حتما برای ما ارسال کنید.

آموزش فیلمنامه نویسی کوتاه آموزش فیلمنامه نویسی کوتاه آموزش فیلمنامه نویسی کوتاه آموزش فیلمنامه نویسی کوتاه آموزش  آموزش فیلمنامه نویسی کوتاه آموزش فیلمنامه نویسی کوتاه آموزش فیلمنامه نویسی کوتاه آموزش فیلمنامه نویسی کوتاه